بعد از اقدام منتظر الزیدی در پرتاب کفش به سمت بوش ,سیل پیشنهاد های ازدواج از طرف دختران سران عرب به سمت او روانه شد(اصل خبر را در اینجا بخوانید)
با توجه به این که این جانب نیز همچنان مجرد و یا به قول رییس سازمان ملی جوانان نکبت تشریف دارم(اینجا را هم بخون) و با توجه به رشد روز افزون هزینه های عروسی,به نظر می رسد بهترین راه برای رهایی از این فلاکت,پرتاب لنگه کفشم با شدت هر چه بیشتر به قصد دهن صافکاری کردن بوش باشد, باشد که مقبول درگاه خواهران مونثه در اقصی نقاط جهان واقع شود و من را از این بدبختی برهانند.
پدر اعتقاد عجیبی دارد که این کفش نیست بلکه بقایای کشتی تایتانیک است.
مادر همیشه با نظرات پدر مخالف است,او اعتقاد دارد که بیشتر شبیه کشتی یوگی و دوستان می باشد.
پ.ن:
شباهت های منتظر الزیدی و من:
هر دو کفش می پوشیم.
هر دو مجرد هستیم.
هر دو مسلمان هستیم.
هر دو دوست داریم خواهر و مادر بوش را در جلوی چشمانش بیاوریم.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
در زندگی دوست داشتم جای خیلی ها باشم,اما خدا را شاکرم که جای این یکی نبودم!
پ.ن:
یکی مشکل وبلاگ سابقم را حل کنه لطفا!دلم نمی یاد ازش دل بکنم!
